Linie zwierciadeł zamontowane na pionowych płaszczyznach schodów odbijają Wisłę i jej przeciwległy brzeg. Płynąca woda i naturalna dzikość przetykane płaszczyznami betonu wprowadzają symboliczny dialog pomiędzy obiema częściami miasta. Poprzez iluzję luster przebywając w otoczeniu nowoczesnej architektury możemy poczuć namiastkę natury. To bezinwazyjne działanie, nie naruszające struktury rzeki zaznacza obecność Wisły w tkance miejskiej. Zwraca uwagę mieszkańców na środowisko naturalne oraz wskazuje na rolę natury w życiu człowieka, zapraszając do obcowania z nią.
W jaki sposób wytwory działalności człowieka i natura mogą się przenikać, uzupełniać, oddziaływać na siebie? Motyw schodów, stopni odwołuje się do postępu, progresu, wspinania się na wyższy poziom, ponad sferę codzienności.

[Show as slideshow]